poniedziałek, 7 grudnia 2015

Wytyczne do pracy z dziećmi dyslektycznymi

Drogi rodzicu dyslektyka:

  • Pomagaj dziecku w odrabianiu prac domowych, ale tylko w tedy, kiedy dziecko prosi o pomoc lub pojawiły się nowe trudności. Niech dziecko czuje w Tobie oparcie.
  • Ucz dziecko samodzielności, ale stopniowo. Nie zostawiaj go samego bez wsparcia, gdy sobie samodzielnie nie radzi.
  • Pamiętaj wprowadzać krótkie ćwiczenia i powtórzenia np. tabliczki mnożenia, zasad ortografii itp. podczas oczekiwania w kolejce, podróży pociągiem.
  • Czytaj dziecku na głos książki już od najwcześniejszego okresu. Rozmawiajcie na ich temat, oglądajcie ilustracje i omawiajcie je. Przy często czytanej książce każ dziecku dokańczać zdanie.
  • Czytaj dziecku nie tylko krótkie książeczki, które od razu przeczytasz, ale także dłuższe teksty, którego czytanie podzielisz na części. Powtarzajcie, co się wydarzyło w poprzedniej części.
  • Sprawdzaj poziom zrozumienia treści i słów.
  • Zachęcaj do streszczania, uogólniania problemów.
  • Wspólnie z dzieckiem czytaj podpisy pod ilustracjami.
  • Zachęcaj dziecko do czytania fragmentów książki od ok. 6 r.ż.
  • Czytaj na przemian z dzieckiem.
  • Wybieraj do czytania przez dziecko książki z dużym drukiem i  ilustracjami wiernymi treści.
  • Wypożyczaj lub kupuj lektury w postaci „książki mówionej” i tradycyjnej książki. Zachęcaj dziecko do jednoczesnego słuchania i śledzenia w książce tekstu.
  • Jeżeli, szybko się irytujesz, złościsz to nie pomagaj dziecku w nauce, tak je tylko zniechęcisz.
  • Stwórz wokół dziecka atmosferę miłości i zrozumienia.
  • Przygotowuj posiłki bogate w warzywa, owoce i gruboziarniste pieczywo, unikaj słodyczy.

Ćwicz z dzieckiem kompetencje metafonologiczne:

- rozpoznawajcie źródła dźwięków i ich natężenie,
- wymyślajcie i znajdujcie wyrazy zaczynające się na daną głoskę
- podawaj dziecku kilka wersji słowa i pytaj kiedy brzmi poprawnie, a kiedy nieprawidłowo
Nagrywaj na dyktafon lub kamerę dziecko tak by pomóc mu nauczyć się autokontroli swoich wypowiedzi.

Nie zapisuj dziecka na lekcje języka obcego, póki dobrze nie opanuje zasad Języka polskiego!

  • Zachęcaj dziecko do pomocy Ci w pracach domowych, np. lepienia pierogów, sprzątania. Czynności te angażują wiele zmysłów.
  • Dowiedz się, czy w Twojej okolicy nie są organizowane kursy dla rodziców dzieci dyslektycznych.
  • Wspieraj dziecko fizycznie poprzez pilnowanie regularności posiłków, stałej pory snu.
  • Pytaj dziecko, jak było w szkole, jak się czuje, o czym myśli – to pomaga mu rozładować przykre emocje.
  • Kontaktuj się często z nauczycielem dziecka, nauczycielem terapeutą by kontrolować postęp dziecka i ustalać nowy zakres ćwiczeń.
  • Udaj się z dzieckiem na badanie psychologiczne.
  • Pozwalaj dziecku pisać na komputerze. Kupuj programy przydatne w pracy z dzieckiem dyslektycznym.
  • Nie wyręczaj dziecka w czynnościach samoobsługowych.
  • Przekaż orzeczenie psychologiczne do szkoły.
  • Niech dziecko bierze udział w zajęciach sportowych poza szkołą np. biegi, basen, zajęcia korekcyjne
  • Nie przenoś własnych aspiracji na dziecko- nie planuj mu kariery lekarza, prawnika.
  • Tłumacz dziecku, że jego trudności są niezależne od niego, ale ćwicząc może je zmniejszyć.
  • Naucz dziecko znosić niepowodzenia z humorem i nadzieją na poprawę.
  • Nie ograniczaj dziecku zajęć pozalekcyjnych, aby miało więcej czasu na naukę, ale i nie zwalniaj go z systematycznych ćwiczeń. 
Nie zapomnij o podstawie: Kup słownik ortograficzny

 

 Zdobądź wiedzę o dysleksji


- Zapoznaj się z literaturą na temat dysleksji.
- Dowiedz się, czy dziecko może korzystać z pomocy terapeuty, psychologa. 

Uczucia dziecka

- Wzmacniaj wiarę we własne siły, podkreślaj nawet najmniejszy sukces.
- Pokazuj mocne strony dziecka i rozwijaj w nim indywidualne zainteresowania.
- Chwal dziecko za włożony wysiłek w pracę.
- Nie chwal dziecka, gdy uważasz, że nie zasłużyło na to. Dyslektyk jest inteligentny i wyczuje Twoją nieszczerość.
- Ucz dziecko radzić sobie ze stresem.
 - Nie traktuj dziecka jak chorego, kalekiego, niezdolnego, złego.

- Nie postrzegaj go, jako leniwego i mało zdolnego.
- Nie karz, nie wyśmiewaj dziecka w nadziei, że zmobilizujesz je to do pracy.
- Nie łudź się, że dziecko "samo z tego wyrośnie"
- Zapewniaj poczucie bezpieczeństwa.
Buduj właściwe relacje społeczne.
- Unikaj stwierdzeń silnie negatywnych np.: źle, nie.
- Unikaj sytuacji, w których dziecko może być ośmieszony.

 Jak uczyć?

- Całkowicie usuwaj wyrazy niepoprawnie zapisane poprzez naklejanie kartonika, zamazywanie tak by dziecko nie przyswoiło błędnego wyglądu graficznego wyrazu.
- Kontroluj swoje wypowiedzi wobec dziecka.
- Wskazuj błędy w pracach pisemnych bez dodatkowych negatywnych komentarzy.
- Nie spodziewaj się, że kłopoty dziecka pozbawionego specjalistycznej pomocy ograniczą się do czytania i pisania i skończą się w młodszych klasach szkoły podstawowej.
- Staraj się zrozumieć dziecko, jego potrzeby, możliwości i ograniczenia, aby zapobiec trudnościom szkolnym.
- Pokazuj praktyczne cele umiejętności pisani i czytania.
- Pamiętaj, że książka ma odpowiadać poziomem możliwościom i zainteresowaniom dziecka.
- Nie zlecaj dziecku kilkanaście razy przepisywać tego samego tekstu w zamian wykonuj z nim ćwiczenia rozwijające motorykę i koordynację wzrokowo-ruchową.
- Stosuj na przemian czytanie głośne i ciche.
- Sprawdzaj ustnie opanowane informacje.
- Rozmawiaj z dzieckiem, to rozwija jego zdolności komunikowania się.
- Stymuluj rozwój nieprawidłowo rozwijających się funkcji.
- Działaj konsekwentnie.
- Spraw, aby praca z dzieckiem była przyjemna dla was obojga
- W zabawach daj szansę dziecku obcować z materiałem literowym.
- Obserwuj dziecko.
- Zadbaj o dobre warunki do pisania i czytania.
- Zaobserwuj w codziennej pracy z dzieckiem, co najskuteczniej mu pomaga.
- Dziecku dysgraficznemu w początkowym okresie nauki zlecaj pisanie ołówkiem, w większej liniaturze.
- Mobilizuj do pracy.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz